Martin Brand 2013
Martin Brand 2013

Artikel bronnen

 

appie

cip logo

weetlogo

zoeklicht

Bovenstaande logo's bevatten een link naar de website waarvan op deze site artikelen zijn overgenomen.
Indien wij artikelen overnemen gebeurd dit altijd met vermelding van de bron.
Naast dat wij verzamelen wat voor u als lezer kan helpen het geloofsleven op te bouwen, hopen wij hiermee u ook te helpen aan bronnen die u verder kunnen helpen in die gebieden waar uw interesses liggen.
God is geen concurrent van zichzelf en wij nodigen u dan ook graag uit om in uw zoektocht deze andere sites ook te bezoeken.

Gebruikerswaardering: 4 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter inactief
 
vergeving

Hieronder mijn getuigenis hoe het vergeven van wat anderen mij hebben aangedaan een enorme impact heeft op de verdere verloop van mijn leven.

Tijdens mijn geboorte had ik de navelstreng om mijn nek. Als gevolg hiervan heb ik door zuurstofgebrek een lichte hersenbeschadiging opgelopen. Deze beschadiging heeft er toe geleidt dat ik me net iets anders gedroeg dan andere kinderen met als gevolg dat ik van zeer jongsaf aan veel gepest ben geweest op school. 

Omdat mijn hersenen niet de flexibiliteit bleken te bezitten deze, tijdens mijn geboorte opgelopen beschadiging, te compenseren ben ik altijd anders gebleven en ben ik uiteindelijk mijn gehele schoolperiode van af mijn 4e tot mijn 23e levensjaar (19 jaar lang, van kleuterschool tot/met voortgezet onderwijs) gepest geweest. Het pesten op zich heeft verder bijgedragen aan een beschadiging van mijn persoonlijkheid, waardoor ik alleen nog maar verder van huis kwam. 

Dit heeft ook op latere leeftijd tot enorm veel consequenties geleid: omdat ik wel intelligent was kon ik vrij makkelijk werk vinden maar ik bleek door mijn problematiek echter nooit in staat om dit werk vast te kunnen blijven houden. Uiteindelijk heb ik zo'n 17 verschillende banen gehad voor ik gebruik kon maken van de sociale vangnetten.
Ook heb ik veel eenzaamheid gekend omdat het mij nooit lukte vrienden te maken. Al met al tot dusver een heel zwaar leven.

Ik denk dat het heel goed voor te stellen is dat ik me enorm slachtoffer gevoeld heb van al die genen die mij gepest hebben. Bij alles waar je tegenaan loopt dat niet lukt geef je die groep pesters steeds weer de schuld. Op een gegeven moment blijf je dan hangen in het cirkeltje van iets nieuws proberen dat mislukt, waarvan de pesters de schuld krijgen, waarop je toch weer iets nieuws probeert. Zo zat ik als het ware via onzichtbare banden vast aan hen die mij al die jaren gepest hadden.
Uiteindelijk ga je wrok koesteren. En van wrok koesteren kun je letterlijk ziek worden. En ja, zoals zovelen die geen uitweg meer zien heb ik ook overwogen gehad om er een eind aan mijn leven te maken.
Dat dit niet gebeurd is mag best wel een wonder genoemd worden. Ik was altijd wel gelovig en wist al dat er soms bijzondere dingen konden gebeuren door Zijn hand. Maar om nu te zeggen dat ik God echt kende, nou nee dus. Toch was er op een gegeven moment als het ware een stille stem in mijn hart die me uiteindelijk heeft weerhouden die stap echt te maken.
Door alle mislukkingen heen die zich bleven opvolgen kreeg ik het toch voor elkaar om aan mezelf te werken en langzaam aan ging ik door alles heen mezelf beter leren kennen. Hierdoor ging ik dingen bij mezelf zien waar ik vanaf wilde.
Op een gegeven moment liep ik aan tegen een activiteit van Herman Boon: "bidden en vasten". Door de goede verhalen besloot ik daar aan mee te doen.
Een van de dingen die Herman deed was onderwijs geven over vergeving. De stap er na, namelijk werkelijk vergeven gebeurde in die 10 dagen bidden en vasten ook.
Terug kijkend zou ikzelf nooit gedacht hebben die ander ooit te kunnen vergeven. Daarvoor was er bij mij veel te veel kapot gemaakt. Emotioneel gezien klopt dat ook. Ik zat met emotionele banden vast aan de pesters. Bovendien werd ik, door de situatie waarin ik zat, hier steeds weer aan herinnerd.
Maar in het onderwijs kwam ook naar voren dat vergeven geen emotionele zaak is maar een keuze. Een keuze waarvan ik gemerkt heb dat God daar bij gaat helpen. In het begin was het dus zo dat ik wel zij dat ik vergaf maar het in mijn hart nog niet kon. Ik heb echter gemerkt dat vergeving mij emotioneel losgesneden heeft van de daders. Vanaf het moment dat ik vergeving had uitgesproken zijn mijn emoties als het ware los gekomen. Is die band waar ik het eerder over had als het ware doorgesneden en is er in de periode er na herstel gekomen in mijn emoties.
Ik voel me op dit punt nu volkomen vrij. Oh, ja, de gevolgen zijn er nog steeds. Nog steeds heb ik weinig of geen vrienden, nog steeds heb ik niet het inkomen wat ik anders zou hebben als dit allemaal niet gebeurd was en soms baal ik daar best nog wel van. Maar ik ben vrij, vrij van angst voor de pesters, vrij van woede naar de pesters, vrij van wrok (ook over mijn eigen situatie) en vrij om mezelf te ontwikkelen. Niet dat het mezelf ontwikkelen niet lukte zoals ik al eerder schreef maar het is nu wel veel makkelijker geworden.

Zonder te gaan vergeven zou mijn persoonlijke ontwikkeling in de negatieve spiraal zijn gebleven waar ik op dat moment in zat. Niet alles veranderde meteen, maar mijn ontwikkeling had nu wel voortaan een positieve richting in plaats van een negatieve.
Uiteindelijk heeft het vergeven van anderen mij hiermee veel meer gebracht dan dat ik ooit voor lief, voor mogelijk, had kunnen houden!

Ake van Andel

 

 

Dit delen:

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter